Creatief en zijn sidekick (later gedoopt tot “het oranje truitje" ) hadden de kroeg verlaten na een stevige sessie flirten. Eh ja, het oranje truitje met alles en iedereen dat enigszins op twee benen stond, Creatief voornamelijk met mij. Ondertussen had ik een volgende date* staan voor die broeierige vrijdagnacht, waar ik Creatief (hoe leuk, hoe grappig) natuurlijk uitgebreid van op de hoogte had gesteld. En daar ging ik later die nacht dan ook naartoe.

Ik fietste door een drukke binnenstad: bloemenmarkt af, hop koningsplein op, links leidse straat in…omdat ik op de trambaan reed, had ik mijn ogen goed op de rails gericht. Je fietsbandjes glijden zo die vervloekte richels in, zeker als je wat tipsy bent. Helaas had ik minder oog voor de voetgangers. En zo kwam het dat ik Creatief zo’n beetje aanreed….Schrik werd herkenning werd verbazing werd tanden bloot grijnzen (okok, zucht. werd beetje kriebels en een hart dat toch een mini-sprong maakte).

“Hey”
“Hey”
“Losgebroken van je posse?”
“Ja”
“Wat ga je doen”
“Naar mijn volgende date, jeweettog?” (insert vals glimlachje)
“….waar heb je afgesproken?”
“Weber”
“Oh, nou DAN lopen we nog een stukje met je op” (insert vals glimlachje)
“Gezellig.”
 

Het oranje truitje was ondertussen dolenthousiast aangeslagen op mijn aanwezigheid. Terwijl hij mijn i-pod had geconfisceerd en met veel armgebaren meezong, slenterden Creatief en ik verder. Toen werd ik gebeld door de date: hij was toch naar de bloemenmarkt gekomen. Terwijl ik logistiek het een en ander telefonisch aftikte, bleef ik Creatief aankijken. Creatief bleef brutaal terugkijken. Ik hing op. “Ik ga afscheid nemen en rechtomkeert maken. De date staat daar ergens op me te wachten” gebaarde ik in de verte. “Okay. NOU een hééééle fijne nacht dan nog verder hmmmm?” antwoorde hij.