Misty, 1991: Heel Erg Puber, jaartje of 14. Het is valentijnsavond als de bel ineens onverwacht gaat. Ik lig met een ubergrote handdoek (tulband-stijl) lekker warm onder een dekentje op de bank te chillen. Mama doet open. "Ja Misty is thuis hoor!" kirt ze opgewekt naar de deurbeller. Ik raak in paniek: wie wat?.... Ineens herken ik de jongensstem van Michèl, mijn naar-school-en-huis-fietsmaatje uit de klas. Niets minder en vooral niets meer! Ik vermoed ondertussen dat Michèl daar wel eens anders over zou kunnen denken....
"Kom je nog even gezellig binnen?" hoor ik moeders verder kletsen. "Eeeerh ja hoor" klinkt het nu nog buiten, met overslaande stem en al. Vluchten kan niet meer.Michèl staat ineens voor mijn neus. Ik trek ongemakkelijk de deken een stukje hoger terwijl Mama achter Michèl breeduit staat te grijnzen. "Eeerh ja, eeeeeerh" steekt hij van wal, "eeerh dat advies dat je me eergisteren gaf he, over dat valentijnskado voor dat meisje dat ik leuk vind...." De schrik is volledig toegeslagen en ik weet precies wat komen gaat... "ja eeeerh nou, zoals je ziet: ik heb je advies opgevolgd en ik breng duseeeerh het kadootje zelf naar haar toe..alsjeblief ! Michèl houdt een rood pakje met roze linten in zijn uitgestrekte hand. Zijn hoofd kleurt net zo rood als het kadopapier.
Totaal in shock neem ik het kado aan. Ik weet niets anders uit te brengen dan een lomp "Ja eeeh moet ik dat nú uitpakken of kan dat als je weg bent?". "Nee, nee, eeeerhm, dat mag ook strakjes hoor..."stamelt Michèl. Ik voel me ongemakkelijker dan ongemakkelijk.Tot overmaat van ramp hoor ik Mama zeggen "Zo, wil je misschien wat drinken Michèl?". En natuurlijk slaat hij niet af. Het werden twintig vreselijk ongemakkelijke minuten, waar mijn puberbrein niets, maar dan ook niets mee kon.
Natuurlijk is het in retrospectief heel dapper geweest van Michèl, deze volstrekt dwaze actie. En dat hartvormige zeepje, ach het was zo lief bedoeld. Maar dat zeg ik nu. In de periode direct na dit debacle heb ik hem stelselmatig genegeert op school....Het is uiteindelijk nooit helemaal meer goed gekomen tussen Michèl en mij. Maar aldus verworf Misty (én Michèl vast ook) een vreselijk Valentijnstrauma.
